Vladimir Tarabić
U špici dešavanja sarajevske Olimpijade, na potpuno drugom kraju “velike nam republike”, ovozemaljsku svjetlost ugledalo je jedno malo stvorenje od cirka 3,50 kilograma. Jeste, bio sam to ja. Tačnije, 4. februara 1984. godine u Banjoj Luci, u 1.00 čas po noći. Sjećam se, bila je to duga, hladna, zimska noć (za moju staru). Čistokrvni seljak iz srca Lijevča polja.
Osnovku završio u Aleksandrovcu.
Eh, ta divna srednja škola, Gimnazija Banja Luka. I eto, pod spletom čudnih okolnosti upisah Žurnalistiku, što se pokazalo kao najveći promašaj života moga:) Sretno neoženjen, niti još planiram (pa djevojke..?).
Gotivim se uz dobru hranu, etno muziku, studentske žurke, uglavnom sve što ne zahtijeva mnogo mozganja, razmišljanja i slično.
Hobi: zujanje po gradu, dangubljenje po parkovima i ispijanje veeeelikih količina piva. Ambicije: završiti faks, pa sa dipolomom biti azilant u Grčkoj, Austriji ili nekoj drugoj, bratskoj nam zemlji.
Trenutno radim kao novinar i voditelj za radio Igokea u Aleksandrovcu. Šta reći? Tipični BALKAN BOY.
vlado.tarabic@gmail.com
