Novi talas

Postoje nagrade koje niko ne želi da dobije, jer su, za razliku od uobičajenih, zamišljene kao mjerilo nekvaliteta. Jedna od najpoznatijih među njima, „Zlatna malina“, kojom se u Americi najgrađuju najlošiji filmovi, dobila je svoj pandan u Srbiji. Najlošiji filmovi u Srbiji okićeni su „Zlatnom šljivom“ po prvi put 2007. godine.

Podršku u osnivanju ove „eminentne“ nagrade stigla je i od samog osnivača „Zlatne maline“ Džona Wilsona. O podijeli nagrada odlučivali su glasači putem interneta i sedmočlani žiri (u sastavu Srdan Mitrovic, Jelica Greganovic, sestre Bogavac, dok su ostali clanovi žirija (filmski kriticar, eminentni filmski reditelj iz inostranstva, glumac) zbog pritiska koji je vršen na njih, zamolili su da im se imena ne objavljuju). Nagrade ‘Zlatna šljiva’ dodjeljene se u kategorijama: Zlatna šljiva za najgoru mušku i žensku ulogu, za najgoru režiju i za najgori film, te specijalne nagrade, Zlatna šljivovica, Zlatni džem od šljiva, Zlatna džibra, Zlatna suva šljiva i zlatna košpica. Osvajači “priznanja” su:

Zlatna šljiva za najgoru mušku ulogu: Segej Trifunović za ulogu u filmu Uslovna sloboda

(Obrazloženje: Nema ničeg lepšeg od filma u kome ugledni glumci i umetnici pomognu da se postigne autentičan promašaj)

Zlatna šljiva za najgoru žensku ulogu: Milica Milša za ulogu u filmu Gde cveta limun žut

(Obrazloženje: Sve do filma GDE CVETA LIMUN ŽUT nije viđeno ovako neobično preplitanje ozbiljnosti teme, osmišljenosti autorskog pristupa i glumačkog talenta, kao kada su se na jednom mestu našli stradanje srpskog naroda, režija Zdravka Šotre i gluma Milice Milše.)

Zlatna šljiva za najgoru režiju: Siniša Kovačević za režiju filma Sinovci

(Obrazloženje: Ako ste ikada uhvatili sebe da neki film proglasite za loš zato nije “pravi film” već “snimljeno pozorište”, onda nagrada za režiju mora otići loše snimljenom lošem pozorištu. Naročito, ako je i film i predstavu napisao i režirao isti čovek)

Zlatna šljiva za najgori film: Mi nismo anđeli 3

(Obrazloženje: A3 je toliko loš da čak nije dobio nijednu nagradu na Nacionalnom festivalu u Novom Sadu. Ipak, Zlatna šljiva je tu da ispravi ovaj neoprostiv previd.)

Specijalne nagrade:

Zlatna šljivovica za sveopšti “doprinos” srpskom filmu dobila je Ivana Mihić

Zlatni džem od šljiva za najgori film u istoriji sprske kinematografije dobio je film “Boj na Kosovu” reditelja Zdravka Šotre

Zlatna džibra specijalna nagrada za životno delo dobio je Zdravko Šotra

Zlatna suva šljiva za instituciju koja je uložila najveći napor za razvoj i promociju domaćeg filma dodijeljen je Filmskom centru Srbije

Zlatna košpica za filmsku kritiku dodeljuje se Aleksandru Radivojeviću i Nenadu Bekvalcu

Detalje oko izbora Zlatne šljive, potpunim obrazloženjima dodjele nagrada možete pronaći na stranici zlatnašljiva. com

This entry was posted on Saturday, January 26th, 2008 at 4:34 pm and is filed under Kultura, Multimedia. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.