Anime – japanska vještina animacije
Sa karakterističnom stilizacijom likova, koja ga vizuelno odvaja od ostalih stilova, anime je u mnogo čemu poseban i originalan. Nastao pod uticajem japanskog stripa tj. popularne mange, adaptiran je u mnoge filmove i serije, a korišten je i za igrice. Trend ovakve animacije u novije vrijeme počeo je nomadski da se kreće od japanskih animatora do zapadnih i evropskih crtaća.
Prve produkcije animiranih filmova u Japanu nastaju 1914. godine sa eksperimentalnim pokušajima trojice japanaca Kauchija, Shimokawe i Kitayame. Kitayamin SARU KANI KASSEN ili RAK SE OSVEĆUJE MAJMUNU bio je prvjenac među kratkometražnim filmovima.
Međutim, kao datum nastanka modernog animiranog filma u Japanu, tačnije onoga što danas nazivamo jedinstvenim imenom “anime”, uzima se 1958. godina u kojoj je Taiji Yabushita proizveo HAKUJADEN ili LEGENDU O BIJELOJ ZMIJI. Film je označio sasvim novu fazu animacije, jer je unio kolorit unutar, do tada, poprilično sumorne jednolične japanske animacije.
Ipak, epitet oca animea dobija Osamu Tezuka. Uzor za njegovu animaciju bilo je američko oličenje animiranog seksipila, autora Maksa Flajšera, ili glavne konkurentice Merlin Monro, Betty Boop. Šezdesetih godina Tezuka stvara animiranu seriju PUT PREMA ZAPADU, u orginalnom nazivu SAYAKI, o budističkom svešteniku i njegovom putu u Indiji na kojem ga prate krajnje bizarni likovi. Međunarodnu slavu dobija tek sa tvorevinom TETSWAN ATOM dok će širenju anime kulture van granica Japana u mnogome doprinjeti sad već zvučno ime u ovoj oblasti Hayao Miyazaki i njegov Ghibli studio.
Neka od njegovih nagrađivanih ostvarenja su PRINCESS MONONOKE (1997) animirani epski spektakl – spoj mistike, fantazije i pustolovine, gdje je centar radnje smješten u period drevnog Japana i vrijeme samurajskih ratnika i SPIRITED AWAY (2002), porodična saga koja prevazilazi okvire realnog.
(u njemu postoji scena kada djevojčica dolazi u kafe i pronalazi roditelje koji su se od pohlepe pretvorili u svinje - zanimljivo zar ne ?!)
Razlika između “anime” i obične animacije je uočljiva već na prvi pogled. Nju prvenstveno čini sama ciljna grupa odnosno auditorijum. Radnja varira od bizarnog do filozofski obojenog raspleta, a likovi se razvijaju kroz akciju, humor, ljubav i društvene komentare. Da scenarij zna biti i više nego težak za poimanje, posvjedočiće i novije ostvarenje ERGO PROXY (2007).
Borilačke vještine, kojima obiluju japanski filmovi, prebačene su i u anime tako da i ovdje možemo vidjeti ono famozno trčanje po zidovima i neviđeni knock out unutar nekog SF animea.
Naravno, ono što se ne bi smjelo izostaviti jeste to da se u svakom animeu nalazi poneka bishojo (na japanskom znači lijepa djevojka) sa neproporcionalno velikim prozirnim očima, malim nosem i tankim usnama. Nju možete vidjeti oslikanu i na torbama, majicama itd.
Ono što je sporno i predmet diskusija i što jedino dolazi na naše tržište, a što se, ruku na srce, voli pogledati (pritom mislim na muški dio populacije) jesu HENTAI (anime sa pornografskim sadržajem).
Sa druge strane, ako možete izaći na kraj sa filmom Brokeback Mountain onda nećete imati ništa protiv ostvarenja kao što je KIZUNA: BOUNDS OF LOVE.
Sve počinje sa marketinškim poduhvatom iz perioda probijanja i afirmacije animea, jer se igralo na kartu da seks prodaje sve, bez obzira koje to bljuvotine ustvari bile i koliko bacale ružnu sjenu na ovaj zaista impresivan stil animacije.
Od ostvarenja koje vrijedi pogledati su animirana forma filma Blade pod nazivom BLOOD - THE LAST VAMPIRE ( 2000 ) - Hiroyuki Kitakubo, za ljubitelje varijante horor, akcije, triler, drama, FULL METAL ALCHEMIST, ERGO PROXY, a od video igara tu su FINAL FANTASY i fantastični GANTZ .
Gordana Ristić
